De Ierse Wolfshond is een oud ras, maar zoals bij alle hondenrassen is zijn uiterlijk in de loop der eeuwen wel veranderd.
Zijn voorouders werden Celtic Greyhound, Irish Hound, Celtic Huntinghouds en Irish Wolfdogs genoemd, maar in een brief van de Griekse schrijver Flavius Arrianus (1400 v. C.) wordt al gesproken over een zeer grote, ruwharige hond met een vriendelijk karakter, een echte mensenvriend.
Vermoedelijk zijn deze grote honden met de Kelten / Galliërs mee naar Ierland gekomen waar ze èn als statussymbool voor edellieden èn voor de jacht op wolven werden gebruikt.
Door het uitsterven van de wolf in Ierland in (1786) en het uitbreken van de oorlog (o.a. voedselschaarste) is de Irish Wolfdog bijna uitgestorven. Het was captain Graham die samen met anderen er zorg voor droeg dat het ras bleef voortbestaan Zoals eigenaren zullen bevestigen, is zijn imposante verschijning en zijn aanhankelijke en mensvriendelijke aard de reden dat er in de geschiedenis steeds mensen zijn opgekomen voor (het bestaan van) de Ierse Wolfshond.
De Irish Wolfhound (Ierse wolfshond) is sinds 1902 de officiële regimentsmascotte van de Irish Guards, een elite-infanterieregiment van de British Army. Als enige van de Foot Guards-regimenten mag de mascotte van de Irish Guards alle grote militaire parades, zoals Trooping the Colour, fysiek aanvoeren.
Belangrijke Tradities en Taken
- Koninklijke namen: Traditiegetrouw worden de honden vernoemd naar historische Ierse koningen of legendarische stamhoofden.
- Huidige Mascotte: De huidige en 17e mascotte is Seamus (officiële paradenaam Turlough Mór), die sinds 2020 in dienst is en wordt begeleid door een vaste regiment hondengeleider.
- Paradetaken: De hond marcheert steevast voor de regiment band uit tijdens grote ceremonies in Londen en Windsor.
- St. Patrick’s Day: Tijdens de jaarlijkse viering krijgt de wolfshond een officieel plukje klaver (shamrock) opgespeld, vaak uitgereikt door een lid van de koninklijke familie.